Bij het vaststellen van de voorlopige aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen over 2008 had de inspecteur rekening gehouden met een bijtellingpercentage van 25% van de catalogusprijs van de auto.

Rechtbank Den Haag stelde voorop dat de wetgever op fiscaal terrein een ruim beoordelingsvrijheid heeft om gevallen als gelijk te beschouwen en om gevallen verschillend te behandelen als daarvoor een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestaat. Naar het oordeel van de rechtbank had de wetgever bij de keuze van de verschillende bijtellingpercentages in redelijkheid belang kunnen hechten aan de doelstellingen om het milieu te beschermen. Daarbij had de wetgever in redelijkheid kunnen aanhaken bij de CO2-uitstoot van auto’s nu een al bestaande EG-richtlijn over de meting van CO2-uitstoot van auto’s voorzag in een relatief eenvoudig aan te brengen onderscheid en toetsingskader. Ook was de rechtbank van oordeel dat -zelfs in geval sprake zou zijn van gelijke gevallen- de wetgever zijn ruime beoordelingsvrijheid niet had overschreden door voor minder milieubelastende auto’s een lagere bijtelling (14%) te hanteren dan voor minder milieuvriendelijke auto’s (25%). De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond.

De werknemer ging daarop in sprongcassatie bij de Hoge Raad, maar dat was vergeefs. De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie zonder nadere motivatie ongegrond (art. 81 RO).

• Volledig artikel PwC Belastingnieuws