De ene procedure had betrekking op een personenauto met een buitenlands kenteken die een personenauto bleef en waarvoor inmiddels door een ander dan de bestuurder BPM was betaald. In de andere procedure voldeed een personenauto met een buitenlands kenteken op een controledatum door omstandigheden niet meer aan de voorwaarden van een bestelauto. Daardoor was in principe BPM verschuldigd geworden tenzij werd voldaan aan de voorwaarden van het zogeheten ‘herstelbeleid’.

In het eerste geval leidde de hofuitspraak zelfs tot een complete dubbele heffing omdat het hof er geen rekening mee had gehouden dat de auto inmiddels in Nederland als personenauto was geregistreerd en BPM was afgedragen. In het tweede geval paste het hof het herstelbeleid niet juist toe. In beide gevallen hadden de gerechtshoven essentiële stellingen van belanghebbenden onbehandeld gelaten. De Hoge Raad heeft daarom beide uitspraken vernietigd en voor verdere behandeling naar een ander hof verwezen met inachtneming van door de Hoge Raad gegeven aanwijzingen.

• Hoge Raad, nr. 10/05075, 16 december 2011
• Hoge Raad, nr. 11/02174, 16 december 2011