In de praktijk zie je toch vaak dat daar nog enige onduidelijkheid over bestaat. Recentelijk heeft Rechtbank Den Haag (procedurenummer 09/9179, 23 april 2010) zich gebogen over een in de praktijk wel vaker voorkomende casus. Er zijn evenwel al eerdere rechterlijke uitspraken over dit onderwerp geweest.

De casus

De bekende BV X heeft een enig aandeelhouder die tevens directeur is, de bekende DGA Y. Op 10 juli 2009 had de Algemene Vergadering van Aandeelhouders (AvA) besloten om € 210.000 aan dividend uit te keren uit de overige reserves. Van dit besluit waren netjes notulen opgemaakt. BV X had op 12 september 2009 het dividend feitelijk betaald aan de aandeelhouder Y en wel door een boeking in rekening-courant. De belastingdienst ontving op 15 september 2009 de verschuldigde dividendbelasting van € 31.500 (te weten 15% van € 210.000). De inspecteur stelde dat dit te laat was en legde in oktober 2009 aan BV X een verzuimboete van € 630 op (te weten 2% van het niet tijdig betaalde bedrag van € 31.500). Belastingplichtige was het hier niet mee eens en het geschil kwam voor Rechtbank Den Haag.

Wie heeft gelijk gekregen, denkt u?

Voor de beantwoording van voornoemde vraag bent u natuurlijk gaan kijken wat de wettelijke regels hierover zeggen. Artikel 7 van de Dividendbelasting is een aardig aangrijpingspunt. Hier wordt bepaald dat de BV de dividendbelasting moet inhouden op het tijdstip waarop de opbrengst ter beschikking is gesteld. Verder wordt in dit artikel bepaald dat de ingehouden belasting op aangifte moet worden afgedragen. Wanneer dit dan moet gebeuren bepaald artikel 19 van de AWR: de BV moet betalen binnen één maand na het tijdstip waarop de belastingschuld is ontstaan.

De crux, of wel het aangrijpingspunt zit hem in ‘het tijdstip van ter beschikkingstelling’. Dit is niet, wat in de praktijk wel eens gedacht wordt, het tijdstip waarop de dividenden op de bankrekening van de aandeelhouder wordt overgeschreven (of in rekening courant wordt geboekt of wordt verrekend), maar het tijdstip waarop de AvA het besluit tot dividenduitkering neemt. Ter beschikking stellen omvat alle momenten die voor de loon- en inkomstenbelasting ‘genieten’ opleveren.

Rechtbank Den Haag heeft in bovengenoemde feitelijke procedure beslist dat het genietingsmoment van dividend ligt op de dag waarop de algemene vergadering van aandeelhouders het dividend onvoorwaardelijk heeft vastgesteld. Op dat moment is het dividend vorderbaar geworden en in de beschikkingsmacht van de aandeelhouder gekomen. Dat de betaling feitelijk op een latere datum plaatsvindt, is daarbij niet van belang.

Aldus is in deze casus het dividend ter beschikking gekomen op 10 juli 2009 en eindigde de betalingstermijn derhalve op 10 augustus 2009. Betaling op 15 september 2009 is dan dus te laat en in die zin is een verzuimboete voor te late betaling terecht.

Let ook nog even op het feit dat niet elke dividendgenieter die een aanmerkelijk belang heeft zich realiseert dat de box 2 – heffing 25% is en dat de dividendbelasting 15% is. Onze DGA Y moet dus te zijner tijd bij het indienen van de aangifte inkomstenbelasting over het jaar waarin de dividenduitkering heeft plaatsgevonden (hier 2009), nog 10% bijbetalen (zijnde 10% van € 210.000 is € 21.000).

Drs. A.T. Valkenburg is verbonden aan PKF Wallast Amsterdam.