Per 1 januari 2011 worden veel vrije vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer afgeschaft en vervangen door de werkkostenregeling. Die regeling biedt de werkgever op jaarbasis een vrije ruimte van 1,4% van de fiscale loonsom over dat jaar. Die ruimte kan hij gebruiken voor belastingvrije vergoedingen en verstrekkingen aan het personeel. Daarbij is niet meer van belang welke werknemer welke vergoeding krijgt, en ook niet of in de vergoedingen een beloningselement zit. Komen de vergoedingen en verstrekkingen te hoog uit, boven de vrije ruimte, dan is de werkgever over dat surplus een eindheffing van 80% verschuldigd.
Naast de werkkostenregeling blijft een aantal 'gerichte' vrijstellingen bestaan. Er is een overgangsregeling: werkgevers kunnen nog drie jaar lang - in 2011, 2012 en 2013 - kiezen om het huidige systeem van vergoedingen en verstrekkingen aan te houden. 
De nieuwe werkkostenregeling betekent 'werk aan de winkel'. Iedere werkgever moet dit jaar al nagaan of hij direct de nieuwe regeling gaat benutten. Dat kan voordelig zijn!
Maar dan moeten de arbeidsvoorwaarden vaak wel aangepast worden, en daar moet op tijd mee begonnen worden. Of is het voordeliger om toch nog een paar jaar op de huidige voet verder te gaan.
Gelijktijdig met de invoering van de werkkostenregeling is het loonbegrip fors aangepast, en de waardering van loon in natura gewijzigd. De ingangsdatum van deze aanpassingen is ook 1 januari 2011, maar zonder overgangsregeling.