Het krantenartikel ging echter verder: Het kabinet wil het bezit van een tweede woning stimuleren om daarmee de leefbaarheid op het platteland te bevorderen. Een tweede woning levert een bijdrage aan economische activiteit in gebieden die met bevolkingsdaling te maken krijgen, vindt het kabinet. De ommezwaai in denken over tweede woningen is op te maken uit een adviesaanvraag aan de Sociaal Economische Raad (SER). Het kabinet wil dat de SER dit najaar adviezen geeft hoe het bedrijfsleven kan bijdragen aan de aanpak van negatieve gevolgen van de bevolkingskrimp. Bevolkingsdaling wordt door het kabinet steeds meer als een groot probleem voor de toekomst gezien. Nu al neemt de bevolking in Zuid-Limburg, Zeeuws-Vlaanderen en Oost-Groningen af. Vooral op het platteland dreigt ontvolking.

Bevolkingskrimp komt voor u als geoefend nieuwsvolger evenmin uit de lucht vallen. Edoch, wat opvalt is dat het tweedewoningbezit een stimulus nodig heeft, aldus ons kabinet. Laat er nu net op het terrein van deze tweede woning fiscaal en voor het overige het nodige aan gedaan zijn om dergelijk bezit te ontmoedigen. Al jaren kan immers de hypotheekrente van een tweede woning niet meer afgetrokken worden, behoudens in tijdelijke situaties, specifiek omschreven gevallen. Tevens is er door diverse overheden getracht een halt toe te roepen aan (semi-)permanente bewoning van zogeheten recreatiewoningen. En dan nu ineens die ommezwaai, het eigendom van een tweede woning verdient overheidssteun in de ogen van het demissionaire kabinet. Die status van onze landsregering roept dan ook meteen vragen op bij dit dossier: waren de ministers van het minderheidskabinet niet bij de les, is er opeens een minister van vermakelijkheden toegetreden die met deze openingszet de aandacht op zich wenst te vestigen of moeten we de ratio hiervoor ergens anders zoeken? Aangezien de beraadslagingen van het kabinet niet openbaar zijn, blijft het gissen naar de politieke context bij de totstandkoming van dit nieuws. Overigens is het mij niet geworden of dit voorstel het predikaat controversieel heeft meekregen.

Toegegeven: niet bekend is welke stimuli Den Haag op het oog heeft als het gaat om bezitsvermeerdering middels de tweede woning. Het laat zich echter raden dat dit niet beperkt zal blijven tot een Postbus 51-advertorial. Veeleer moet gedacht worden aan inzet van fiscaal instrumentarium. 

In een tijd dat het H(a)-woord weer helemaal terug is in het maatschappelijk debat en dagelijks politici en economen om het hardst roepen dat het huidige regime van de hypotheekrenteaftrek geen stand kan houden met het oog op de forse bezuinigingsslag die gemaakt moet worden;  midden in de discussie hierover ventileert het kabinet dat het tweedehuisbezit een oppepper behoeft.

De detaboeïsering terzake het bespreekbaar maken van de beperking van de hypotheekrenteaftrek is voltrokken; er dreigt geknabbeld te worden aan de aftrekbaarheid van de rente voor woning 1, maar niet getreurd: woning 2 gaan we faciliteren.   

Benieuwd hoe deze nieuwe fiscale paragraaf geïncorporeerd gaat worden in de belastingwetgeving en langs welke box de tweede woning straks fiscaal wordt geleid. Daarbij is het oogmerk van het aanmoedigen van een tweede woning dat de ontvolking in de krimpgebieden tot staan wordt gebracht. Je kunt je natuurlijk afvragen, wanneer mensen daar al niet willen wonen in hun eerste woning, hoeveel animo er dan is om er een tweede woning aan te houden. Een (2e) woning waar nooit iemand is, werkt weinig bevorderlijk voor de leefbaarheid en schiet dus zijn doel voorbij. Mocht een nieuw kabinet daadwerkelijk serieus met dit onderwerp aan de slag willen, dan zal dat een aardig hoofdpijndossier worden bij het opstellen van een nieuw regeerakkoord. Hoe dat ook zij: het vormt een prima bliksemafleider voor de discussie over de hypotheekrenteaftrek van woning 1.