De vakbeweging kwam bijna 10 jaar geleden tot dit rigoureuze voorstel, nadat enige tijd daarvoor werkgeversorganisaties en vakcentrales in het Akkoord van Garderen hadden vastgelegd dat de inkomens van topmanagers niet onverantwoord zouden mogen stijgen. Het irriteerde de bond dat op de golven van de sterke economische groei, directeuren van grote ondernemingen zichzelf ‘exorbitant hoge salarissen’ toekenden. Boze tongen beweerden dat het afgunstbeginsel als basis diende voor het 100%-tariefsvoorstel van de FNV, al moet het geen verbazing wekken als deze fiscale gossip uit de hoek kwam van de haves, die op het hebzuchtbeginsel hun verdedigingslinie bouwden, om zodoende de (milder getarifeerde) hoogte van hun honorarium te garanderen.

Het 100%-belastingtarief werd overigens enkele jaren verzacht door diezelfde FNV. In een aangepast voorstel werd het percentage gemitigeerd tot 75%, al moest er tegelijkertijd wel een grondslagverbreding plaatsvinden waarbij het nieuwe toptarief zou gaan gelden bij inkomens boven de 500.000 euro.

Nu, tien jaar later, is er weer volop commotie in de politiek én brede publieke verontwaardiging over de bankiersbonussen. Dit heeft onder meer geleid tot een aangenomen motie van de PVV. In deze motie wordt het kabinet gevraagd om alle financiële bonussen die sinds 2008 bij staatsgesteunde banken zijn uitgekeerd, eenmalig tegen een tarief van 100 procent te belasten in de loonheffing. Kan dat niet, dan moet het kabinet aftrek van het hele bonusbedrag in de vennootschapsbelasting weigeren.

Staatssecretaris Weekers heeft inmiddels namens de regering laten weten dat het ministerie van Financiën de motie van de Tweede Kamer niet ‘naar de letter’ kan uitvoeren, omdat deze juridisch niet houdbaar zou zijn. De bewindsman begreep de achterliggende gedachte bij de motie wel en gaf aan te zullen kijken naar een alternatieve invulling van deze wens van de Tweede Kamer.
Het voorstel voor een 100%-belastingtarief waar de FNV een decennium geleden mee kwam, wordt nu opnieuw gelanceerd en nog wel in de Tweede Kamer ook. Zoals zo vaak herhaalt ook hier de geschiedenis zich.

De staatssecretaris zei verder nog dat het ministerie van Financiën de benoeming van commissaris Lodewijk de Waal bij ING niet ongedaan kan maken. ‘Wat heeft dat er nu mee te maken?’ zult u zeggen. Welnu, hierin ligt een interessante brug naar het verleden verscholen. Je behoeft echt niet te beschikken over suspicious minds om hier een fiscale reproductie in te zien.

Want diezelfde ING-commissaris in kwestie was in een vorig leven…. juist ja, voorzitter van de FNV en het was deze bestuurder die destijds kwam met het voorstel tot invoering van een extra belastingschijf van 100%. Je zou bijkans gaan geloven dat hier een zorgvuldig geregisseerde fiscale samenzwering achter schuilgaat. Immers, het begint met de lancering van het idee van een kleptocratentax, wat je komt te staan op hoongelach en een meewarig hoofdschudden. Vervolgens lijkt deze fiscale innovatie in de bureaulade verdwenen en gaat het leven verder. Intussen vindt een transformatie plaats van vakbondsbestuurder tot bankcommissaris. En wij met zijn allen maar denken dat je het bonusbeleid van die bank van harte ondersteunt. Totdat daar het moment is dat het maatschappelijk incasseringsvermogen wordt overschreden, culminerend in een motie die oproept tot een 100%-bonusbelasting. Kleptocratentax of bonusbelasting, dat is om het even. De decenniumdoelstelling van De Waal is voor de volle 100% gerealiseerd!