Achter de voordeur van uw kantoor kan ik niet kijken, maar ook daar zal de lawine aan crisis-gerelateerde berichtgeving zijn uitwerking niet gemist hebben. En wat te denken van de toestand in residentie Den Haag. Behalve onze goedlachse jeune premier slaat ook daar het chagrijn toe. Niet bevreemdend met die alom tegenwoordige crisis, maar ook op andere dossiers is er nurks gedrag. Neem nu laatst de benoeming van de onderkoning van ons land, de vice-voorzitter van de Raad van State. Niemand was verbaasd over de uitkomst (zo blasé), niemand was blij voor de laatst overgebleven kandidaat (wat een gekniesoor), laat staan dat hij felicitaties mocht ontvangen in verband met zijn uitverkiezing (typisch gevalletje van jalousie de métier). In plaats daarvan was er gelamenteer over de procedure, alles was reeds tevoren bekokstoofd als je de critici moest geloven. Probleem zou liggen in de huidige functie (minister) van de aangestelde persoon, en veelvuldig werd de vergelijking gemaakt met een slager die zijn eigen vlees keurde. En dit laatste kan echt niet als je de Haagse hekelaars moest geloven. Nu weet ik niet hoe het u vergaat maar ik hoop toch werkelijk dat de slager die u frequenteert zijn eigen deskundige vleselijke inzichten aanwendt om zijn vlees te monsteren alvorens over te gaan tot verkoop daarvan. Dat daarbij een AFM-gelijke instantie het slagersgilde inspecteert is een geruststellende gedachte, echter het taxeren en beoordelen zal primair toch echt bij de slager zelf moeten liggen. Naturellement zult u zeggen, echter de Haagse werkelijkheid is hier zoals wel vaker een andere.

Om een einde aan dat gemor te maken, pleit ik voor invoering van een nieuw departement, het ministerie van Klucht en Blijspel. Deze moet zich gaan toeleggen op de inzet van humor als wapen tegen de bloedeloze ernst en werk gaan maken van humor als medicijn tegen de proliferatie van humeurigheid. Dit nieuwe staatsonderdeel zal ook de strijd aangaan met uw dorre kantoorleven, en u voorzien van bezieling en esprit.

De ambtenaren van dit nieuw te vormen departement zullen hun antenne moeten afstellen op plaatsen waar nu reeds de humor niet van de lucht is. Neem de miljonairsfair, daar is geld ingezameld voor niets minder dan de daklozenkrant. Met de opbrengst is het voortbestaan van deze gazet gewaarborgd. Onder de gulle gevers bevinden zich ongetwijfeld talloze toekomstige verkopers van deze krant, het is immers crisis nietwaar. Het carrièrepad loopt hier van miljonair tot daklozen-krantenjongen.

Of wat dacht u van het blijspel dat zich al geruime tijd afspeelt binnen de RvC van onze hoofdstedelijke voetbalclub. Het elkaar onverdoofd slachten gebeurt hier op uitgebreide schaal. Bij de foundation van het bekendste lid van dit gremium kom je regels tegen als respect (‘voor de ander’), maar ook: samen spelen (‘alleen kun je niets, je moet het samen doen’) en coachen (‘in een team moet je elkaar altijd helpen’). Tsja, tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren, dichtte Elsschot al eerder.

En wat te denken van die uitspraak, na het recentelijk kort geding, namelijk dat ‘de voetballers gewonnen hebben van de NV’. Lezing van het rechterlijke vonnis maakt duidelijk dat zich onder de winnende ‘voetballers’ een Vastgoed-BV en een Beheer-BV bevonden. De jeugd in Amsterdam wordt dus onder meer getraind door twee besloten vennootschappen. Zie hier de belichaming van fijne scherts hors catégorie.

Het is mijn wens dat de aangehaalde en ook elders in overvloedige mate aanwezige humorgetuigen, het in deze column bepleite nieuwe onderdeel van ons staatsbestel, rijkelijk zullen voorzien van humorvolle inzichten!