Zo was er afgelopen week het bericht dat er veel gefraudeerd wordt met het opgeven van privé-gebruik van de auto van de zaak. De Belastingdienst heeft op basis van steekproeven en controles geconstateerd dat zeker 40.000 automobilisten onterecht hebben aangegeven hun auto van de zaak niet privé te gebruiken.

Je kunt het zo gek niet bedenken of de fiscus trof het aan bij haar controles. Een rijk geschakeerd tableau vivant aan ontwijkings- en ontduikingssituaties. Veel leaserijders blijken er werkelijk alles aan te doen om maar niet getroffen te worden door de bijtelling vanwege privé-gebruik. En die inspanningen beperken zich niet tot een kilometrage van minder dan 500 privé-kilometers. Nee, uit de controle kwam naar voren dat valsheid in geschrifte in allerlei varianten niet geschuwd wordt. Genoemd worden het vervalsen van rittenregistratie en verklaringen, niets is voor de berijder van de auto van de zaak te dol om maar te ontkomen aan die zo gehate heffing op privé-kilometers.

Andere bijtellingspreventiemaatregelen die leaserijders troffen, waren kilometertellers die werden teruggedraaid en kentekenplaten van de privé-auto die op de leaseauto werden geschroefd. Ronduit verwerpelijk was de leaserijder die het excuus hanteerde van een ernstig ziek – en achteraf niet bestaand – kind dat naar het ziekenhuis moest worden gebracht. How low can you go, waarbij een technische opmerking op zijn plaats is: immers, ook in laatstgenoemde situatie blijven de kilometers privé, tenzij uiteraard de bestuurder van de zelfverklaarde vader van de non-existe telg de behandelend arts was, werkzaam in het gefingeerde ziekenhuis.

Ook opvallend waren de vervalste processen-verbaal van diefstal van kentekenplaten waarmee de niet bestaande dief zou hebben rondgereden. Hoe kom je erop? Een betrapte autohandelaar had luxewagens in zijn etalage staan, maar bleek ze zelf privé te rijden en zo belasting op privé-gebruik te ontduiken. Heeft u wel eens een proefrit gemaakt met een auto die u op het oog had? Daar neemt u uiteraard de tijd voor. Dat deed de gecontroleerde leaserijder ook, alleen was die 'proefrit' een traject van meer dan 600 kilometer! Zelfs staatssecretaris Jan Kees De Jager – niet voor een kleintje vervaard en gepokt en gemazeld in de psyche van de (niet-)belastingbetaler in zijn fiscale kruistocht tegen de belastingparadijzen – heeft zich erover verbaasd dat mensen zich in de meest onmogelijke bochten wringen om deze belasting te ontduiken. Naar het schijnt is de staatssecretaris ook bijzonder geïnteresseerd in het kastje van Eurlings.

 

Zijn deze anti-fiscale gedragingen nu exempten of moeten we ze scharen onder het label grootschalig contra-legem gedrag? Is het Hollandse creativiteit of een ernstige vorm van pseudologia phantastica? Het heeft veel trekken van dat laatste, de pseudologia fantastica-patiënt zal namelijk niet aarzelen om werkelijk ieder middel te gebruiken om zijn verhalen te ondersteunen, ook de middelen die zeer eenvoudig te controleren zijn.

De staatssecretaris twijfelt ook over de fiscale geestesgesteldheid van zijn auto-van-de-zaak rijdende contribuabelen en daar hij niet de beroerdste is, gaat hij alle leaserijders met een zogenoemde verklaring geen privé-gebruik een brief schrijven. De onwetenden onderrichten is immers één van de zeven werken van barmhartigheid, moet hij gedacht hebben. In zijn missive gaat hij op zalvende wijze de leaserijders, die nu formeel geen of minder dan 500 kilometers privé rijden, erop wijzen dat het hen toch werkelijk vrijstaat hun verklaring bij de Belastingdienst te wijzigen. De staatssecretaris laat verder weten dat deze groep de brief niet krijgt omdat zij verdacht zijn ‘maar als service om te voorkomen dat zij bij nieuwe controles ongewild een fiscaal delict plegen.’ Mooie kerstgedachte, de staatssecretaris introduceert een novum, een inkeerregeling voor leaserijders. Dat wordt voortaan dus fijn op de fiets boodschappen doen en met het openbaar vervoer naar de Efteling, terwijl de glanzende leasebolide thuis op de oprit staat.