Het financiële nieuws voerde immers duidelijk de boventoon in de media. Een ingelaste Eurotop over de crisis in Griekenland, het schuldenplafond van de Verenigde Staten, de ratingbureaus waarvan er eentje de kredietwaardigheid van de supermacht verlaagde, de dreigende val van de euro, de door Finland gevraagde onderpanden, het aanstaande failliet van de Griekse beschaving. Nee, het kon niet op deze zomer als het ging om de financiën. Allemaal issues die direct raken aan de kwintessens van het accountantsvak. Ook moesten wij, Nederlandse onderdanen, vaststellen dat onze premier vele kwaliteiten in huis heeft, edoch niet op cijfermatig terrein. Het realistisch rekenonderwijs lijkt compleet voorbijgegaan te zijn aan onze minister-president. Zo niet, dan is het flink weggezakt. Het voert te ver om te eisen dat onze premier een cijferfetisjist moet zijn. Sommetjes echter waarbij op televisie voor de natie slechts hoeft te worden opgeteld – want van worteltrekken, staartdelingen met priemgetallen of hoeveelheden cijfers achter de komma gelijk bij het getal Pi was geen sprake – moeten zonder haperen en hineininterpretieren kunnen worden uitgelegd aan het Nederlandse volk. Inzichtelijk rekenen bleek echter niet besteed aan onze regeringsleider. Niemand snapte het, zelfs niet het professorale smaldeel onder onze volksvertegenwoordigers. Nu is ons via een intense reclameboodschap ingescherpt dat geld vergalt, geld ontwricht en geld sloopt, toch zal onze Nederlandse kanselier dit nimmer voor waar hebben aangenomen tot het nu al legendarische moment waarop hij zich bediende van het schattend rekenen en het volk in opperste verwarring bracht.

Herinnert u zich nog enkele jaren geleden de herhaaldelijke berichtgeving omtrent de deerniswekkende toestand van de rekenvaardigheden van de studenten van het PABO-onderwijs? Het rekenonderwijs bevond zich in een deplorabel gesternte, zo kwam ons ter ore. Nota bene onze toekomstige juffen en meesters zouden de grootst mogelijke moeite hebben met optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen, en donkere wolken pakten samen boven dit kernvak uit het basisonderwijs.

Nooit gedacht dat zo snel de gevolgen zichtbaar zouden worden van het achterblijvend calculatorisch onderwijs hier te lande. En nog wel door die openbare faux-pas van onze premier, toen hij voor de Europese camera’s op de hem zo kenmerkende ongedwongen wijze uiteenzette hoeveel het Griekse steunpakket voor Nederland beliep.

Als ik accountant was, quod non, zou ik het wel weten. Werk een aanbesteding uit voor het ministerie van Algemene Zaken. Een leger accountants zou niet misstaan in de directe omgeving van onze minister-president, dat is wel duidelijk geworden uit het cijfer echec dat onze primus inter pares onlangs zo tartte. Politieke adviseurs en assistenten heeft hij voldoende, maar geen van allen hebben deze een accountantsopleiding. De MP moet bij de hand genomen worden om zijn rekenkundige vermogens aan te scherpen. En wie kan daar beter bij helpen dan de beroepsgroep waar goed en exact rekenen tot de essentialia van het vak behoren? Het mag een paar centen kosten en onder de hoede van goed onderlegde accountants moet de premier zelf in staat zijn uit te leggen hoeveel geld hier precies mee gemoeid is. Al met al een prachtige business lead voor de accountancysector.

Overigens bestaat de kans dat deze opportunity aan de accountant voorbijgaat. Aangezien ook de Nederlandse regering er niet aan ontkomt kostenbewust om te gaan met de haar toebedeelde schaarse middelen, is er een goedkoper alternatief. Een abonnement op de Donald Duck kan namelijk evenzeer soelaas bieden om de rekenbekwaamheid van onze minister-president op te krikken, meer specifiek de episodes die daarin gewijd zijn aan diens oom Dagobert, schatrijk, en bovendien een rekenmeester.