Haarlem, RKC Waalwijk en Willem II Tilburg zijn bekende voorbeelden van clubs (‘voetbalbedrijven’) in financiële problemen. Willem II is daar succesvol mee omgesprongen. Crisismanager Paul Bottelier wil ‘geld terug’ van de gemeente Tilburg. Het lijkt hem ‘niet de bedoeling dat de gemeente miljoenen euro’s winst maakt ten koste van Willem II. Het gaat volgens Bottelier om een bedrag van ca. 5,8 miljoen euro’. En hij vervolgt: ‘Het te veel betaalde geld willen we terug. Dat is alles’.

Het is een goed recept. Niet vragen met de pet in de hand of de gemeente opnieuw wil helpen. Gewoon zeggen dat je er recht op hebt. En dat het geld nu maar eens terug moet komen. Niks geen subsidie. Er is immers groot onrecht geschied. Een beetje dom van Willem II om steeds maar te veel te betalen.

In 2004 heeft de gemeente Tilburg het stadion voor bijna € 14 miljoen van Willem II gekocht. Willem II werd daarmee ook toen uit de financiële problemen geholpen. Club en gemeente ‘benadrukten dat de overeenkomst de ‘gewone Tilburger’ geen cent kost. Feitelijk betaalt Willem II doordat ze huur overmaakt aan de gemeente de overnamesom terug’. Voor mij als ‘gewone Tilburger’ is dit Latijn. Je betaalt de overnamesom terug door huur te betalen. Dat lijkt me een geweldig idee. Ik denk dat meer huurders hierin zijn geïnteresseerd. En het kost Tilburg geen cent. Vandaar denk ik dat de club gewoon OZB bleef betalen en zelf voor het onderhoud zou moeten zorgen. Eigenlijk is het een doodgewone financieringsovereenkomst.

De huur bedroeg jaarlijks bijna € 1 miljoen. Dat is ongeveer 7% van de koopsom. Voor een stadion dat voor de gemeente Tilburg geen waarde heeft. Althans, ‘sportwethouder en loco-burgemeester Jan Hamming sprak vrijdag van een buitengewoon lastig dilemma. Als de gemeente niet ingrijpt, blijft er een leeg stadion over en moet de waarde van meer dan 10 miljoen euro worden afgeschreven, legt hij uit’. En dus legt hij € 2,4 miljoen op tafel. Dat is de vanaf 2004 te veel betaalde huur.

Nu begrijp ik het niet meer. De jaarhuur bedroeg dus eigenlijk bijna € 600.000. Dat is 4,25% van de koopsom. Niet erg veel voor het risico om met een leeg stadion te blijven zitten. Bijna alsof het een Nederlandse staatslening was. En dat zou inclusief de terugbetaling van de koopsom zijn!

De gemeente Tilburg gaat dus € 2,4 miljoen betalen. Noem het voor mijn part terugbetalen. Politiek klinkt dat een stuk beter. Dat gebeurt volgens de loco-burgemeester om een boekverlies van meer dan € 10 miljoen te voorkomen. Het ene is geld. Het andere is papier. Als penningmeester van de gemeente zou ik kiezen voor het papier.
De ‘gewone Tilburger’ gaat nu wel degelijk betalen. Met ongeveer 200.000 inwoners betaalt een gewoon Tilburgs gezinnetje hiervoor toch al gauw € 50 netto. Dat geldt ook voor de bijstandsmoeder, en ook voor de zorgbehoevende en de chronisch zieke. En op de boekwaarde van het stadion hoeft nu geen afboeking te worden gemaakt? Het stadion is met de lagere huuropbrengst nog evenveel waard? Ach, dat is maar papier. Maar het wordt ernstig wanneer de eigen wethouders daarin gaan geloven en daarop hun beleid gaan baseren. Erger: dat beleid zo aan het gewone volk menen te kunnen uitleggen. Zou de gemeenteaccountant hier niet enig goed werk kunnen doen?

Je gaat je zorgen maken hoe goed de uitleg is bij andere bestedingen. De nadruk valt voor de gemeente Tilburg nu op de boekwaarde van het stadion. Zo te zien gaat het de gemeente Tilburg helemaal niet om het voortbestaan van Willem II. Die club is nodig als huurder voor het stadion. Maar een leeg stadion kan heel veel waard zijn. Een geweldige locatie voor een projectontwikkelaar. Maar dat zijn alternatieven die er niet toe mogen doen?