Geen verplichte rotatie van accountantskantoren. Semantisch geen goed gekozen term. Rotatie betekent niets anders dan omdraaien, ik denk dan aan een BBQ. Roulatie is het goede Nederlandse – pseudo-Frans zegt Van Dale – woord. Beurtelings door verschillende personen waargenomen. De Big Four willen dat niet, de BDO’s, Mazars en Grant Thornton’s van deze wereld – ook niet. De NBA wil het (dus?) ook niet. De second tier firms zien wel wat in joint audits. De Big Four niet. De NBA (dus?) niet. Kortom, de NBA kiest een voorzichtige aanpak die aansluit bij de kritiek van de grote kantoren op Barnier. Verplichte roulatie? Nee. Scheiding van controle en advies? Nee. Beperking opdrachttermijnen? Nee! Waar is de NBA dan wel voor? Een verbod op commerciële prikkels in de auditpraktijk. Goed punt.

De AFM moet gewoon rapporteren over de kwaliteit van individuele kantoren; geen generieke

rapporten. Prima punt. Verbetering van de informatieuitwisseling tussen AFM, DNB en Belastingdienst. Ook een prima punt. Maar dan wel discussie over hoe ver dat mag gaan. Kortom, de NBA kiest vooral voor status quo. Okee, accountants moeten bewegen! Maar hoe voorkomen we grote bewegingen? Stel dat de accountantswereld naar de ideeën van de beroepsorganisatie wordt – blijft is een beter woord – ingericht. Dan blijven de bestaande marktposities en dominanties intact. En stel, verandering vindt wel plaats. Dan wordt de markt opgeschud.Dan wisselt Philips eens in de 6, 7 of 9 jaar van accountant. Kan dat? Natuurlijk. Dan stuivertjewisselen Sony en Philips van accountant; KPMG naar Sony en PwC

naar Philips. Brengt dat frictiekosten met zich mee? Natuurlijk. Komen bedrijven daaroverheen? Vast wel. Maar het geeft onrust in de markt. En dat willen grote ondernemingen niet. Geen grote veranderingen. Daarmee creëert de NBA naarbuiten toe het beeld van op de rem staan. Het is de vraag of accountants daar in het publieke debat mee wegkomen.