Alle reacties zijn voorspelbaar. Grote kantoren zijn tegen het verplicht opsplitsen in audit- en non audittakken. Alle kantoren zijn tegen een strikte scheiding van advies – en controle werk. Iedereen is voor een Europees paspoort voor accountants en voor versterking van de toezichthouder.

Uiteindelijk is nu het woord aan de Europarlementariërs. Zij moeten het definitieve oordeel vellen over de voorstellen van Barnier. Dat betekent dat de lobby’s voor en tegen de Barnier-voorstellen zich nu deels naar Brussel en Straatsburg verleggen. Een aantal dingen is al wel duidelijk: De Jager heeft eerder al laten weten niet heel veel te zien in de voorstellen van Barnier. In het licht van deze discussie is het Nyenrode-onderzoek eveneens boeiend (zie voorpagina). De onderzoekers trekken een aantal conclusies. Zo ligt er een kritische grens van 30% adviesomzet. Haalt een accountant meer dan 30% van de omzet bij een controlecliënt uit advieswerk, dan vertroebelt dat blijkbaar de verhoudingen. Opmerkingen over de jaarrekening door de accountant worden dan minder geaccepteerd. Is de factuur voor advies lager dan 30%, dan is dat effect er niet. Komt een kantoor langer over de vloer bij een onderneming, dan neemt de bereidheid bij de onderneming toe om de eventuele kritiek van een controlerend accountant ter harte te nemen. Dat is mooi, 30% blijkt een natuurlijke barrière te zijn en een langdurige relatie is goed voor het kritisch vermogen! Kortom: onderzoek, wetenschappelijk onderzoek, pleit tegen de kern van Barniers plannen. Een strikte scheiding van controle en advies is nergens voor nodig en een langdurige relatie tussen onderneming en accountant staat het kritisch vermogen van de accountant en de effectiviteit van zijn controles niet in de weg. Integendeel. Blijft nog wel één ding over. 68% van de opmerkingen van controlerende accountants over een jaarrekening worden verwerkt. 32% niet. Is dat glas nu voor twee derde vol of voor een derde leeg?